اگر کار اساتید دانشگاه ها را با کار معلمان مقایسه کنیم در خواهیم یافت که معلمان وضعیت سخت تری را از نظر کاری و روحی و روانی تحمل می کنند و مسئولیت پر اهمیت تری را به عهده دارند. دلیل آن هم نوع امکانات و نوع مخاطبان این دو گروه است که ما مخاطبان این دو گروه را با هم مقایسه میکنیم:

ویژگی های مخاطبین معلمان در مدارس

1- برخی از آن ها کودک و برخی نیز در مرحله اول نوجوانی هستند.

2- گروهی از آن ها با رسیدن به سن بلوغ به علت ترشح هورمون رشد تعادل جسمی و روحی ندارند و ممکن است سازگاری آن ها با محیط دچار اختلال شود.

در این مقاله می خواهیم به صورت های عملی تشویق بپردازیم. با ما همراه باشید:

1- ذکر کلمات محبت‌آمیز

غرض ذکر عبارات و کلماتى است که جنبه مهر و علاقمندى فرد و هم دیدگاه احترامى مربى را به کودک نشان دهدو او بر اثر آن دریابد که عملش مورد رضاى والدین یا مربى بوده و آن ها او را بر این اساس بیش از پیش مورد محبت قرار داده‌اند.   

کلماتى مثل عزیر من، پسرجان من، آقا، خانم، شاگردخوب،الفاظى چون بفرمائید، تشریف بیاورید، آفرین برتو پسرم، دخترمن، و ... مى‌تواند حاکى از این محبت باشد و البته سعى داریم که این کلمات سرسرى و تصنعى نباشد که طفل از آن سر در مى‌آورد.         

2- معرفى عمل آن در حضور جمع

در خانه یا مدرسه، نزد خواهر و برادر و یا نزد دانش‌آموزان کلاس سعى کنید فردى را که عمل خوبى انجام داده معرفى کنید و عمل او را مورد ستایش قرار دهید. این روش براى همه دانش‌آموزان در همه سنین و مخصوصاً براى نوجوانان و بالغان بسیار مۆثر است. 

شک نیست که براى دیگران باید توضیح داد که چرا عمل او مورد تقدیر است . البته جمع کلاس را وا مى‌داریم که به افتخار عملکرد خویش ابراز شادمانى کنند، صلواتى بفرستند، تکبیرى بگویند و بالاخره علاقه و رضامندى خود را اعلام دارند.